ယူကရိန်းစစ်ပွဲကြောင့် နိုင်ငံတကာသံတမန်ရေးရာတွင် အထီးကျန်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့် ရုရှားနိုင်ငံသည် ၎င်းတို့၏ စစ်ရေယာဉ် (၃) စင်းသည် ယမန်နေ့(မတ် ငါးရက်)ညပိုင်းက မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရန်ကုန်မြို့ရှိ သီလဝါဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း စစ်ကော်မရှင်၏ ထုတ်ပြန်ချက်အရသိရသည်။
အဆိုပါခရီးစဉ်သည် နှစ်နိုင်ငံချစ်ကြည်ရေးဟု အမည်တပ်ထားသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ရုရှားအနေဖြင့် ၎င်းတို့တွင် ခိုင်မာသော မိတ်ဖက်နိုင်ငံများ ရှိနေသေးကြောင်း ကမ္ဘာသို့ ပြသလိုသည့် နိုင်ငံရေးပြကွက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တွင်လည်း ပြည်တွင်းစစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအကျပ်အတည်းများ ရင်ဆိုင်နေရသည့် စစ်ကော်မရှင်အတွက်မူ အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခု၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားကြောင်း ပြည်သူလူထုအား ဝါဒဖြန့်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း နိုင်ငံရေးလေ့လာသူများက သုံးသပ်သည်။
“ရုရှားဟာ အနောက်နိုင်ငံတွေရဲ့ ပိတ်ဆို့မှုကို ခံထားရတော့ အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာထဲမှာ ခြေကုပ်ယူဖို့ နေရာရှာနေတာပါ။ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ကမ်းရိုးတန်းနဲ့ ဆိပ်ကမ်းတွေက ရုရှားရေတပ်အတွက် ဗျူဟာကျကျ အရမ်းအရေးပါနေတာမို့ အခုလို စစ်သင်္ဘောတွေ ခဏခဏ လာပြနေတာဟာ ရေရှည်မှာ မြန်မာ့ပင်လယ်ထဲအထိ ရုရှားရဲ့ စစ်အာဏာ လွှမ်းမိုးနိုင်ဖို့ လမ်းခင်းနေတာပဲလို့ မြင်တယ်” ဟု ပထဝီနိုင်ငံရေးလေ့လာသူတစ်ဦးက ပြောသည်။
ရုရှားအနေဖြင့် ယူကရိန်းစစ်ပွဲကြောင့် ကုန်ကျစရိတ် မြင့်မားနေချိန်တွင် နိုင်ငံခြားငွေ အသည်းအသန် လိုအပ်နေပြီး မြန်မာနိုင်ငံသည် ၎င်းတို့၏ အဓိက လက်နက်ဝယ်ယူသူ ဖြစ်နေခြင်းမှာ အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ကြောင်း၊ ယခုခရီးစဉ်သည် စစ်ကော်မရှင်အား ခေတ်မီစစ်လက်နက်များနှင့် နည်းပညာများ ဆက်လက်ရောင်းချနိုင်ရန် စည်းရုံးသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ မြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာများကို ရုရှား၏ စစ်မီးအတွင်းသို့ လွှဲပြောင်းထည့်သွင်းရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်ဟု စစ်ရေးလေ့လာသူ တစ်ဦးက ပြောသည်။
“ယူကရိန်းစစ်ပွဲထဲမှာ ရုရှားရဲ့ ခေတ်မီစစ်သင်္ဘောတွေတောင် နစ်မြုပ်ပျက်စီးကုန်တာကြောင့် ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ ရုရှားရေတပ်ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာက တော်တော်လေး ကျဆင်းနေတယ်။ ဒါကြောင့် အခုလို ပစိဖိတ်ရေတပ်စုက သင်္ဘောတွေကို မြန်မာပြည်အထိ လွှတ်ပြတာဟာ ငါတို့ရေတပ်အင်အား မလျော့သေးဘူးဆိုတာကို ဟန် ပြချင်တာပါ။ တကယ်တော့ ဒါဟာ အကျပ်အတည်းချင်း တူနေတဲ့ အာဏာပိုင်အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ဖေးမပြနေတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ” ဟု ၎င်းက ပြောသည်။
တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများဘက်ကမူ ယခုခရီးစဉ်ကြောင့် မြန်မာပြည်သူများအတွက် မည်သည့်အကျိုးကျေးဇူးမျှ ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဆိုးကျိုးများကိုသာ သယ်ဆောင်လာနိုင်ကြောင်း၊ စစ်ကော်မရှင်သည် ပြည်သူတို့၏ အခြေခံစားဝတ်နေရေးနှင့် လူမှုစီးပွားဘဝ မြှင့်တင်ရေးတွင် ဘဏ္ဍာငွေများကို သုံးစွဲခြင်းမရှိဘဲ ရုရှားထံမှ လက်နက်ဝယ်ယူရန်သာ ဦးစားပေးနေခြင်းမှာ ပြည်သူလူထုအပေါ် ငဲ့ညှာမှုကင်းမဲ့သည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့က ဆိုကြသည်။
လူ့အခွင့်အရေး လှုပ်ရှားသူများကလည်း ရုရှားစစ်သင်္ဘောများနှင့်အတူ ပါလာနိုင်သည့် နည်းပညာရှင်များသည် စစ်ကော်မရှင်အား တော်လှန်ရေးအင်အားစုများကို နှိမ်နင်းရာတွင် အသုံးပြုမည့် စစ်ရေးနည်းပညာများနှင့် စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်များကို ကူညီပေးနိုင်သည်ဟု စိုးရိမ်လျက်ရှိသည်။
ပထဝီနိုင်ငံရေး ရှုထောင့်အရ ရုရှားသည် ဒေသတွင်း၌ တရုတ်နိုင်ငံ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ဟန့်တားနိုင်ရန်နှင့် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ရန် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း ခြေကုပ်ရယူလိုခြင်း ဖြစ်ကာ၊ စစ်ကော်မရှင်သည်လည်း ၎င်းတို့၏ အာဏာတည်မြဲရေးအတွက် အင်အားကြီးနိုင်ငံများအကြား ဗျူဟာမြောက် ကစားကွက်များအဖြစ် နိုင်ငံ၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးချရန် ဝန်မလေးသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်ဟု နိုင်ငံရေးလေ့လာသူများက သုံးသပ်သည်။
စစ်ကော်မရှင် လော်ဘီများက အဆိုပါခရီးစဉ်ကို အောင်မြင်မှုတစ်ခုအဖြစ် အမွှမ်းတင်နေကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ နိုင်ငံတကာ၏ အသိအမှတ်ပြုမှု ကင်းမဲ့နေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသာ ဖြစ်ကာ၊ ရုရှားနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ပူးပေါင်းခြင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် နိုင်ငံတကာ၏ ဖိအားနှင့် ပိတ်ဆို့မှုများကို ပိုမိုပြင်းထန်စေနိုင်သဖြင့် ပြည်သူတို့အတွက် အတိဒုက္ခများသာ ပိုမိုတိုးပွားလာစေနိုင်သည်ဟု လေ့လာသူများက သတိပေးကြသည်။
“နိုင်ငံထဲမှာ စက်သုံးဆီဈေးနဲ့ စားသောက်ကုန်ဈေးနှုန်းတွေက အဆမတန် တက်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ စစ်ကော်မရှင်က ဒါတွေကို မဖြေရှင်းဘဲ စစ်ရေးပြကွက်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာဟာ တကယ်ကို လွဲမှားတဲ့ လုပ်ရပ်ပါပဲ။ ပြည်သူတွေရဲ့ အခြေခံအခက်အခဲတွေကို မကူညီနိုင်ဘဲ ရုရှားစစ်သင်္ဘောတွေနဲ့ ချစ်ကြည်ရေးပွဲတွေ လုပ်ပြနေတာဟာ လက်တွေ့ဘဝနဲ့ လုံးဝကင်းကွာနေတဲ့ ဟန်ပြသက်သက်ပဲ” ဟု တက်ကြွလှုပ်ရှားသူတစ်ဦးက ထောက်ပြသည်။
စစ်ကော်မရှင်သည် ၎င်းတို့၏ တစ်ကိုယ်ရည် အာဏာတည်မြဲရေးအတွက် ဗျူဟာကျသည့် ဒေသများကို နိုင်ငံခြားအင်အားစုများအား အသုံးချခွင့်ပေးနေခြင်းမှာ နိုင်ငံ၏ အနာဂတ်ကို ရောင်းစားနေခြင်းနှင့် တူညီနေသည်ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။
ရုရှားစစ်ရေယာဉ်များ၏ ခရီးစဉ်သည် ချစ်ကြည်ရေးထက် လက်နက်အရောင်းအဝယ်၊ ဗျူဟာမြောက် ခြေကုပ်ယူမှုနှင့် ဝါဒဖြန့်ချိရေး ရည်ရွယ်ချက်များကိုသာ ရှေးရှုထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသို့သော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများသည် မြန်မာပြည်သူများ၏ လိုလားချက်များနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်နေကာ နိုင်ငံ၏ အကျိုးစီးပွားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားခြင်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှကြောင်း နိုင်ငံရေးလေ့လာသူ၊ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများက ပြောသည်။